Yazılar

Marco anne ve babasıyla birlikte olmayı ne kadar sevse de buna engel olan bir sorun vardı. Cumartesi baba günüydü. O günü Marco babasının yanında geçirir, haftanın kalan altı gününde ise annesinin yanında yaşardı. “Bu çok salakça,” derdi Marco sıkça. “Bundan ziyade annem ve babamla birlikte olmayı isterdim.” Ancak ebeveynleri durumu ona açıkladığı için Marco bunun

“Çocuğuna vakit ayırmak” hakkında kısa bir öykü Bir baba da başkalarıyla paylaşılabilir. Christian’nın arkadaşları Pit, Tom ve David şen şakraklardı. “Babamın yeni bir arabası var,” diye övünüyordu Pit. “Hem de arabamız 240 km/h hızında biliyor musunuz?” “240 km hızında mı? Vay canına! Uçak gibi hızlı desene!” Arkadaşları hayret içerisindeydi. “Biz de bir kere arabaya binebilir

Günlerden Pazardır. Efe burnunu mutfak penceresine bastırırken dışarıda misket büyüklüğündeki yağmur damlalarının su birikintilerine çarpışını izler. “Baba, canım sıkılıyor!” der Efe. “O zaman bana yemek yaparken yardım etˮ önerisinde bulunur Erdem Bey. “Ben yemek yapmak istemiyorum ama,” der Efe ve o sırada mutfak camı buğulanır. Efe, ayaklarını sürüyerek mutfaktan oturma odasına geçer. “Anne, canım çok

Bir gün küçük bir çocuk fırından çıkan bir kadına “Senin çocuğun var mı?” diye sorar. Kadın şaşkınlıkla “Evet. Neden soruyorsun?” der ve acaba bu çocuk dilenecek mi diye düşünür. O sırada çocuk arkasında sakladığı gülü çıkarıp kadına uzatır ve “Bu senin için!” der. Kadın şaşkınlıkla, “Benim için mi?” diye sorar. “Teşekkür ederim ama neden bana

İrem Tunay Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, pireler tellal, develer berber iken, ben anamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken, har zamanda, hür zamanda dağların tepesinde sarp kaleli bir ülke varmış. Bu ülkeyi, güleç yüzlü padişah ve eşi şirin sözlü sultan birlikte yönetirmiş. Halk bu padişahı ve sultanı çok sever, onların