Eli, rafın üzerindeki tabletinin yumuşak mavi ışığıyla uyandı. İstemsizce tablete uzandı, başparmağı yarım bıraktığı bir oyunun üzerinde duraksadı. Arkadaşı Max de aynı alışkanlığa sahipti; her iki çocuk da ekranlarındaki parlak renkleri ve hızlı galibiyetleri severdi. Ama bugün Eli, annesine farklı bir şey deneyeceğine söz vermişti. “Deneyeceğim,” diye fısıldadı ancak ekran, onu içine çeken bir uğultu […]
Kunal interneti çok seviyordu. Videoları izleyebilmek için annesinden sürekli telefonunu istiyordu. Annesi onu “Çok uzun süre bakma, yoksa içinde kaybolursun!” diye uyarıyordu. Kunal, önce ninjaların olduğu bir çizgi film izledi. Sonra lavlar püskürten bir yanardağ videosuna baktı. Arkasından da köpeğiyle oynayan minik bir bebeğin videosunu açtı. Her yeni videoda Kunal’ın yüzü ekrana biraz
“Okumak!” dedi Dede Fare. “Biz orman fareleri için çok önemlidir. Hem de çok.” “Okumak mı? Önemli mi?” diye şaşırdı Küçük Orman Faresi. Biraz da meraklanmıştı. Önemli denilen her şey onu çok heyecanlandırıyordu. Bu fare ömründe bunu çoktan öğrenmişti. “Okumak nedir?” diye sordu. “Hmm! Bu hem çok basit hem de çok anlamlı bir soru.” dedi Dede Fare.
Margie, o akşam günlüğündeki “17 Mayıs 2157” tarihli sayfaya şöyle yazmıştı: “Bugün Tommy gerçek bir kitap buldu!” Bu oldukça eski bir kitaptı. Margie’nin büyükbabası bir keresinde ona, kendisi henüz küçük bir çocukken kendi büyükbabasının tüm hikâyelerin kâğıda basıldığı bir zamanın var olduğundan bahsettiğini söylemişti. Kitap biraz sararmış ve buruşmuş hâldeydi. Yavaş yavaş sayfaları çevirdiler. Bu
